Deze week stond in het teken van nieuwe ontmoetingen, zomaar ineens mensen tegen het lijf lopen, die nu helemaal in je leven passen. Hun gesprekken kan je aanvullen, hun ideeën en zelfs handelingen komen overeen met wat jij voelt en denkt. Ze liepen afgelopen zaterdag mijn winkeltje (Wonderkamer) binnen en vroegen wat ik met Zimbabwe had. Niets vermoedend begon ik ons verhaal te vertellen, kunstenaars, school, vrienden, voedseltransporten. Na ca 15 minuten gingen ze lunchen in het restaurant en
hun laatste woorden waren hopelijk snel tot ziens. Dat snel tot ziens duurde 3 uurtjes, waarna ze terugkwamen met een flesje wijn en drie glazen. De gesprekken gingen alle kanten op, maar het grappige was, dat ook zij geen kranten meer lazen en alleen nog geabonneerd waren op de correspondent.
Hij had jaren in Afrika had gewoond, en hielp daar ook met scholen, waterputten etc., opzetten en in Zimbabwe sponsorden ze nu een natuurpark. Terwijl ze zaten te lunchen besloten ze een paar beelden te kopen, een grote Gorilla en een liggende leeuw. Toen ik uiteindelijk vroeg hoe ze nou bij ons terecht waren gekomen (wonen in Amsterdam) vertelde ze dat een collega van hun, had gezegd als je ooit naar het zuiden gaat, moet je beslist naar de Heerdeberg, om te wandelen en daarna er gaan lunchen. Over het winkeltje en de beelden had ze niets verteld, maar toen ze haar een berichtje stuurde terwijl ze aan het lunchen waren bij ons, stuurde de collega een foto terug, waarop haar kinderen stonden, zittend voor de Gorilla waarvan ze net hadden besloten die te kopen. Je vraagt op je op zo’n moment dan toch af, is dit toeval, hangt dat in de lucht, of was het “ment to be” Maar ik voel dan altijd dankbaarheid, dat je zomaar nieuwe energie mag en kan ontvangen, zomaar in een andere wereld mag en kan kijken, zomaar de bijzondere beelden van kunstenaars die al lang geleden overleden zijn weer door mag geven, zomaar je leven kan verrijken met nieuwe ideeën en bevindingen. Soms hoef je niet ver te reizen om het gevoel te hebben dat je wel weken hebt gereisd door de verhalen van andere mensen. Ik zal deze verhalen en hun leven nog weken met me mee dragen, en of we elkaar nog een keer zien, dat zal de toekomst uitwijzen.
Maar iemand vertelde me een keer dat het leven een hele grote ketting van schakels is, sommige mensen gaan wel 40 schakels mee, anderen wellicht maar een schakel, maar al die schakels zijn met elkaar verbonden en elke schakel is belangrijk, anders zou de ketting nooit kunnen groeien tot je leven eindig is. Dus de kern van het verhaal is, koester elke ontmoeting je weet nooit wat voor een prachtige energie of geluksgevoel eruit voort kan komen.